Eetwijn en Drinkwijn

Vooral in de landen van de Nieuwe Wereld, maar in toenemende mate ook in Europa, is wijn een ‘beverage’; iets wat dus net als bier vooral gewoon gedronken wordt.
Veel wijnproducenten zijn vandaag de dag sterk consumentgericht en stemmen hun aanbod op die ontwikkeling af. Ze maken dus wijnen die prima op zichzelf – dus zonder eten erbij – gedronken kunnen worden. Smaaktechnisch maak je dan wijnen die zacht smaken en een makkelijk drinkbare fruitigheid hebben.

Juist die zachte smaak en die makkelijke drinkbaarheid (vaak met een vleugje zoet erin) zijn er verantwoordelijk voor dat die wijnen het aan tafel vaak minder goed doen: aan tafel heb je wijnen nodig die ‘gebouwd’ zijn om er iets te eten naast te kunnen zetten: zuren, tannines en structuur komen dan als smaaktechnische termen naar voren, en dat zijn juist weer eigenschappen die een wijn minder geschikt maken om zo te drinken.

Ook tussen eetwijnen zit onderling veel verschil. Sommige kun je zo’n beetje overal wel bij zetten; anderen vragen om heel specifieke combinaties met eten om hoge scores te krijgen. Makkelijk combinerende wijnen als een witte Macon of een witte Côtes du Rhône zul je dus vrij vaak met tamelijk hoge scores zien verschijnen. Smaaktechnisch lastiger wijnen als mousserende of sherry’s zul je veel minder vaak bovenaan zien staan.

Wanneer WineStein een wijn laag beoordeelt, zegt dat dus alleen iets over de geschiktheid van die wijn om er dat bepaalde gerecht bij te eten. Het betekent niet dat het dan geen lekkere drinkwijn is. Het betekent ook niet dat een eetwijn het bij een geschikter gerecht niet veel beter kan doen.

Einstein was de man die de Relativiteitstheorie ontwikkelde. En de keuze van de naam voor onze WineStein slaat ook daar op terug. De waarde van elke wijn is namelijk relatief, afhankelijk dus van wat je ermee doet.